Ons verhaal...
Wie over de Zuid-Franse wegen rijdt, passeert onderweg ongetwijfeld talloze typische dorpjes met zandstenen geveltjes, slaperige winkeltjes, en in het midden van het dorp hét plein waar de echte Fransen een balletje gooien in de schaduw van platanen.
Menig reiziger fantaseert wel eens hoe het zou zijn om op zo’n plek te verblijven. Om ’s ochtends een kop koffie te drinken op een lommerrijk caféterras tussen de lokale bevolking die ongedwongen discussiëren over de alledaagse beslommeringen. Ergens gaat van zulke romantische eenvoud een grote aantrekkingskracht uit. Toen Jan en Pia in maart 2005 voor de eerst maal de autosnelweg van “Les deux mèrs” afreden, wisten ze dat dit de streek van hun dromen was. Die dag begon hun zoektocht naar hun Zuid-Franse hoeve…
De kronkelende wegen tussen de glooiende groene velden, de wijnranken en zomers goudgele zonnebloemvelden, deed hen wegdromen van een leven in de Gascogne. De Gers bejubelt door schilders, schrijvers en dichters en waar ook cineasten van het witte doek hun inspiratie vonden. Ook nu nog verbazen menig bezoeker zich over de schoonheid en ongereptheid van de Gers. Het lijkt wel of de tijd er heeft stilgestaan… Hoewel Pia en Jan jarenlang vliegend cabine personeel zijn geweest en daarbij de wereld afreisden, beseften zij dat je heus niet naar verre oorden hoeft te reizen, als cultuur, natuur en vooral lekker eten zo dichtbij te vinden te zijn… Befaamd voor zijn foie-gras, magret de canard, Armagnac, vin de Gascogne en zoveel meer… De Gers beloofd al uw zintuigen te prikkelen…
Er bestaat een plek waar het eten verrukkelijk is, het weer zalig warm en in de landelijke tuin de enige rustverstoring: het late namiddag gezang van Oscar, de trotse ros-bruine haan in de kippenren…
Een charmante 19e eeuwse wijnhoeve met een typische zandstenen gevel en olijfgroene luikjes, net ontwijkend aan de schaduw van de meer dan 100-jarige oude cypres en eikenbomen. Die plek, waar alles romantiek uitstraalt, maar niets zoetzweperig is, heet Au Clair de Lune… Die nacht droomde ik onder de maneschijn van een leven als God in Frankrijk… Maar het is niet altijd zo geweest… Toen Jan en Pia in augustus 2005 met hun renovatiewerken begonnen, verkeerde het woonhuis en bijgebouwen in een vervallen toestand. Het woord ’ ruïne’ kwam dan ook bij menig bezoeker op… Maar voor Pia en Jan was dit het huis van hun dromen! Zij keken dwars door alle ‘kleine mankementjes’ door.Ze hadden al heel wat huizen afgeschuimd toen ze op het einde van een lange dag en een lange week halt hielden bij een oude wijnhoeve met grote schuur en de daaronder verborgen koeienstal. Voor Pia was het huis liefde op het eerste gezicht! Voor Jan was het vooral de stilte: je hoort er … niets!
De vogeltjes zorgen voor een prachtig ochtendconcert, de herten grazen er in de prairie, de hazen huppelen er door de velden en de roofvogels cirkelen er boven de velden en op de muren spelen de hagedisjes verstoppertje…
Pia ’s grote liefde, buiten Jan uiteraard, is geschiedenis en … decoratie! Deze voorliefde vind je uitgebreid terug in de renovatie van alle kamers, die met finesse en gevoel voor het verleden afgewerkt zijn. Ze schuimde talloze brocante marktjes af op zoek naar oude ‘meubels met een ziel’. Ook de antieke meubeltjes van haar grootouders kregen een bijzondere plaats in het huis en zijn gastenverblijven. Pure charme, maar zeker niet oubollig…
Jan daarentegen is gepassioneerd door de natuur en draait nog steeds het hoofd bij het zien van een roofvogel in zweefvlucht. Hij merkt als eerste de herten op die zich verscholen in het veld en wacht nog steeds op de eerste ontmoeting met een everzwijn. Hij ontpopt zich als een echte ‘boer Jan’ wanneer hij elke morgen op ronde gaat naar zijn kippen, eenden, honden en katten, wiens laatste vaak een plekje vinden bij de warmte van het haardvuur of zomers de warmte van de zonnestralen in de tuin.
Nu dat de kamers voltooid zijn legt Pia zich toe op de tuin: ooit wordt dit een paradijs op aarde… Veel bloemen waren er aanvankelijk niet terug te vinden, jarenlang hadden immers koeien in de tuin rond getrappeld, maar de rozen en seringen die bewaard zijn gebleven, worden dan ook gekoesterd…
Dauwdruppeltjes op de ontluikende rozenblaadjes, krokusknopjes die schuchter de sneeuw trotseren, de bloesem van de eerste appelbomen, een geurende bloementuin met aroma’s van bloeiende tijm en lavendel: je komt het er allemaal tegen…
Jans favoriete periode is de zomer! De helende warmte, de gezellige marktjes en feeërieke avondmarktjes, talloze festivals waaronder het befaamde salsafestival in het dorp, de bezoekjes aan de vele wijn en armagnac domeinen al dan niet met een stevige borrel of gewoon voor die verkwikkende plons in het zwembad. U vindt hem dan in een schaduwrijk hoekje in de tuin met een spannend boek in de ene hand en een glaasje ‘vin de Gascogne’ in de andere… Leven als God in Frankrijk? Inderdaad, u heeft het paradijs gevonden…
Pia vroeger gek op de zomer, heeft de charme van de winter en zijn nog prachtiger voorjaar ontdekt. Nooit te nimmer was ik er dol op, maar stel u voor:
De spelende kleuren van het herfstpalet, rood, geel, groen en oranje dansen onder een hartverwarmend winterzonnetje, bomen met een feeëriek omhulsel van ijs nog mooier dan een sneeuwtapijt en als het knetterende haardvuur is uitgedoofd ontluiken de eerste voorjaarsknopjes… de lente is daar!
En vanaf dan komen de eerste bezoekers ook steevast richting Au Clair de Lune. U komt toch ook een kijkje nemen ?...
Het woonhuis
Wie voor de gevel staat droomt al weg van het leven van weleer, de olijfgroene luikjes en de oude klimroos die zich genesteld heeft langs het portiek…
Tijdens de zoektocht naar onze ideale hoeve, zochten we vooral authenticiteit op zoals die typische Franse stenen muren, de sierlijke eenvoud van de schouw, de door de tand des tijd verweerde balken en die leuke accentjes zoals de deurklinken, en raamhendeltjes.
Verder vonden we nog oude fotokaders van de familie die hier woonden. Ook van hun broodwinning vonden we nog sporen: de oude wijn’cuve’, ontelbare flessen, eiken vaten en het leukst waren de drie houten ‘manden’ waarin de druiven geplukt werden op het veld. Het huis had drie jaar leeg gestaan, maar toen we hier toekwamen stond de tafel nog gedekt.
Het bord en soepbord van de 90-jaar oude Marthe prijkte nog op de ronde sierlijke keukentafel voor de haard en ook op de ronde stoof had de stenen kookpot zijn plaats niet verlaten…
Van de oorspronkelijke wijn-‘chai’ werd niets bewaard gebleven. De muren waren half ingevallen en de betonnen wijn ‘cuve’ was weinig attractief. De nieuwe keuken en wasplaats vonden hier hun onderdak.. We hebben getracht zoveel mogelijk van de originele toestand te bewaren, zonder toe te geven aan gebrek aan hedendaags comfort. Sporen van een toilet of badkamer hebben we in het huis niet teruggevonden… nu is dat uiteraard veranderd…
In het eigenlijke woonhuis werden het salon, eetkamer, bureau en onze slaapkamer ondergebracht.
Een dagje verkenning in de Gascogne of lekker luieren aan het zwembad of kiest u voor de schaduw van een eikenboom? Komt u in mei dan kan u genieten van de geurende rozenpracht. In juli staan de zonnebloemvelden in bloei en eind november kan u zich laten betoveren door de ‘L‘été indien’ … vooral gegeerd bij wandelaars en romantici…
En ’s avonds staan ze daar, de maan, en de sterren. Nooit zag ik de melkweg, behalve hier aan de hemel, au clair de lune (onder de maneschijn)… zonder luchtvervuiling, puur genieten, van de stilte en zijn hemelpracht…
Onze gîtes
Hoewel ‘gîtes’ niet alom bekend zijn bij de doorsnee Vlaming winnen ze stilaan terrein op de meer gekende bed&breakfast formule. Vooral de ruimte en het comfort zijn de sterke troeven van deze ‘gastenverblijven op z’n Frans’. Elke gîte beschikt immers over een eigen kookhoek, living, badkamer(s) en slaapkamers. Ook een eigen ingang met privé terras of tuintje hoort erbij.
Twee verrassende gastenhuisjes, beide ondergebracht in de grote schuur, doen het hart sneller slaan van menig bezoeker. Op de benedenverdieping was vroeger de oude koeienstal ondergebracht. Toen we hier toekwamen hebben we de eerste week koeienmest geschept alvorens met de verbouwing te beginnen. Hier is natuurlijk nog weinig van te merken…
…behalve dan van de authentieke elementen die in deze oude stal bewaard zijn gebleven. De voederbakken en eiken schuttingen zijn origineel geïntegreerd in de architectuur. De smaakvol gekozen kleuren en meubels maken er een sfeervol geheel van. De gasten beschikken over alle comfort van een modern vakantiehuis. In de landelijke keuken met kookplaat, vaatwasser, oven, microgolfoven, keuken - en eetgerei kan men gemakkelijk alle maaltijden bereiden. Eveneens een wasmachine staat ter beschikking. Deze ‘stal’ voor max. 6 personen, beschikt over een ruime living en 3 tweepersoonskamers met 2 badkamers met bad, douche en toilet (apart). Ook bed - en badlinnen is voorzien. De totale oppervlakte van de ‘gîte’ bedraagt maar liefst 126m2! Verder kan men verpozen in een eigen tuintje met uitzicht op de glooiende velden van het Pays de Gascogne. Dit vakantiehuisje kreeg dan ook de toepasselijke naam: L’ étable d’Elise (de stal van Elise).
Boer Coco, de voormalige eigenaar, toont nu nog met plezier zijn oude stal aan vrienden en familie, waarbij de staanplaatsen van de koeien, kalfjes en stier van toen uiteraard worden aangewezen… voor wie het mocht interesseren: de stier stond in de badkamer en jawel, de kalfjes in de kinderkamer…
Genesteld in de oude hooischuur geniet het tweede charmante gastenhuisje van een prachtig uitzicht over de glooiende groene velden. Deze gîte, gedecoreerd met een kleurenpalet van oude Franse koloniale kleuren, doch met een typische zuidfranse plattelands sfeer, biedt alle comfort. Twee slaapkamers (één tweepersoonsbed en twee éénpersoonsbedjes) een badkamer met douche en verder een ruime en vooral zonnige living met open keuken, uitgerust met een elektrische kookplaat, ijskast met vriesvak en keuken - en eetgerei zijn voorzien. Het hier bijhorende prachtige houten terras is ideaal voor een ontbijt in het ochtendzonnetje. Ooit lag er 40 ton hooi, nu is deze oppervlakte van meer dan 80m2 ideaal voor een familie van vier personen : ‘La Mansarde de Marie’ (de zolderkamer van Marie) was geboren.
Voor een verkwikkende plons kunnen de gasten gebruik maken van het zwembad dat wordt gedeeld met de andere logés. Ook ligstoelen voor de zonnekloppers zijn voorradig… Kuieren door de landelijke tuin van bijna 3 ha is puur genieten… aangelegd zonder te vervallen in de ‘afgezoomde’ strakheid waar menig Vlaming zo naar streeft. Vandaar dat ook wilde bloemen en nonchalante borduurtjes niet mochten ontbreken. Een zuid-franse tuin waar cypressen, platanen, rozen, geurende lavendel en smaakvolle rozemarijn het toonbeeld vormen van landelijke eenvoud. Puur genieten, althans als je niet van strak houdt…
De parel van het zuiden…
Meer dan 100 jaar geleden vonden kunstenaars meer dan alleen hun inspiratie in het zuiden van Frankrijk, ze vonden vooral een ongerepte natuur en pittoreske dorpjes. Vandaag de dag echter hebben troepen toeristen de zuidoostelijke streken bezet: maar de westelijke linie houdt stand! De Gers, gelegen in de Gascogne, is gevrijwaard van autostrades en industrie. Hier geen massavervuiling, noch massatoerisme, maar enkel boerennijverheid, zuiderse gastvrijheid en zon …
De kronkelende wegen tussen de glooiende groene velden, de wijnranken en zomers goudgele zonnebloemvelden. De Gers bejubelt door schilders, schrijvers en dichters en waar ook cineasten van het witte doek hun inspiratie vonden. En ook nu nog verbaast menig bezoeker zich over de schoonheid en ongereptheid van de Gers. Het lijkt wel of de tijd er heeft stilgestaan…
Maar u hoeft niet stil te zitten… Wie de pelgrimswegen van Santiago de Compostella bewandelt of de Chevauchées (Ruitertochten) van Hendrik IV volgt, treft in de oude Provincie Armagnac prachtige voorbeelden van architectuur aan, gaande van de soberheid van de Middeleeuwen tot de schittering van de Renaissance.
Zo ontdekt u bijvoorbeeld het 13e eeuwse Larressingle, het kleinste versterkte stadje van Frankrijk of de Gallo-Romeinse mozaïeken van Seviac. U passeert ongetwijfeld Condom, de oude bisschopsstad van Bossuet of staat verbaasd bij het zien van de stifskerk van La Romieu, de abdij van Flaran of de Gallo Romeinse schat van Eauze.
Swing mee op de talrijke festivals die de Gers rijk is zoals het Tempo Latino in Vic-Fezensac, Jazz in Marciac, Country Music in Mirande of het Festival van de Bandas in Condom.
Doch, op gevaar af uw verkenningen te moeten staken, zult u talloze keren halt houden om te proeven van het lekkers uit de streek, zoals de Vin de Gascogne, Armagnac, Foie Gras, Magret de Canard en zoveel meer... Niet voor niets wordt de Gers de voorraadschuur van Frankrijk genoemd!
Ook de sportievelingen onder u komen ruimschoots aan hun trekken: wandel- en fietsroutes (de petit-randonnée van Vic naar Marambat, die quasi voor de deur loopt), kano varen, golfen, paardrijden, zwemmen in de verscheidene natuurlijke ‘lacs’. De gers geraakt niet uitgeput aan mogelijkheden!
Kortom, het land van de Gascogne, ‘Le Département du Gers’, belooft al uw zintuigen te prikkelen...
Wie over de zuid-franse wegen rijdt, passeert onderweg ongetwijfeld talloze typische dorpjes met zandstenen geveltjes, slaperige winkeltjes, en in het midden van het dorp hét plein waar de echte Fransen een balletje gooien in de schaduw van platanen.
Menig reiziger fantaseert wel eens hoe het zou zijn om op zo’n plek te verblijven. Om ’s ochtends een kop koffie te drinken op een lommerrijk caféterras tussen de lokale bevolking die ongedwongen discussiëren over de alledaagse beslommeringen. Ergens gaat van zulke romantische eenvoud een grote aantrekkingskracht uit.
Een geheim dat zij die het kennen liefst voor zichzelf houden…
… Gers…
Au Clair de Lune praktisch
Adres
La Plèche d’en Bas
32190 Vic-Fezensac
France
Info en Reservering
auclairdelune.gites@gmail.com
http://www.au-clair-de-lune.com/
Routebeschrijving
Vanuit België en Nederland neemt u de gloednieuwe autosnelweg naar het Zuiden via Parijs, Orléans, Limoges, tot net voorbij Montauban (afrit 68) en rijdt u verder op de autosnelweg richting Bordeaux (A62). Ter hoogte van Agen (afrit 7) verlaat u de autosnelweg en rijdt u verder via de D931 voorbij La Plume tot in Condom waar u naar Valence-sur-Baïse rijdt via de D930. In Valence-s-Baïse neemt u de D939 (richting Mirande - NIET Vic-Fezensac). Na ongeveer 13 km draait u rechts af richting Marambat (D132). Na ongeveer 3,5 km draait u links af op het (kleine) kruispunt (richting Maisonneuve). ‘Au Clair de Lune’ bevindt zich aan uw linkerkant 900m verderop.... Succes!
En de GPS eigenaars vinden ons op:43° 46’ 17N 0° 21’ 02E 204H SAT 6
Wie over de Zuid-Franse wegen rijdt, passeert onderweg ongetwijfeld talloze typische dorpjes met zandstenen geveltjes, slaperige winkeltjes, en in het midden van het dorp hét plein waar de echte Fransen een balletje gooien in de schaduw van platanen.
Menig reiziger fantaseert wel eens hoe het zou zijn om op zo’n plek te verblijven. Om ’s ochtends een kop koffie te drinken op een lommerrijk caféterras tussen de lokale bevolking die ongedwongen discussiëren over de alledaagse beslommeringen. Ergens gaat van zulke romantische eenvoud een grote aantrekkingskracht uit. Toen Jan en Pia in maart 2005 voor de eerst maal de autosnelweg van “Les deux mèrs” afreden, wisten ze dat dit de streek van hun dromen was. Die dag begon hun zoektocht naar hun Zuid-Franse hoeve…
De kronkelende wegen tussen de glooiende groene velden, de wijnranken en zomers goudgele zonnebloemvelden, deed hen wegdromen van een leven in de Gascogne. De Gers bejubelt door schilders, schrijvers en dichters en waar ook cineasten van het witte doek hun inspiratie vonden. Ook nu nog verbazen menig bezoeker zich over de schoonheid en ongereptheid van de Gers. Het lijkt wel of de tijd er heeft stilgestaan… Hoewel Pia en Jan jarenlang vliegend cabine personeel zijn geweest en daarbij de wereld afreisden, beseften zij dat je heus niet naar verre oorden hoeft te reizen, als cultuur, natuur en vooral lekker eten zo dichtbij te vinden te zijn… Befaamd voor zijn foie-gras, magret de canard, Armagnac, vin de Gascogne en zoveel meer… De Gers beloofd al uw zintuigen te prikkelen…
Er bestaat een plek waar het eten verrukkelijk is, het weer zalig warm en in de landelijke tuin de enige rustverstoring: het late namiddag gezang van Oscar, de trotse ros-bruine haan in de kippenren…
Een charmante 19e eeuwse wijnhoeve met een typische zandstenen gevel en olijfgroene luikjes, net ontwijkend aan de schaduw van de meer dan 100-jarige oude cypres en eikenbomen. Die plek, waar alles romantiek uitstraalt, maar niets zoetzweperig is, heet Au Clair de Lune… Die nacht droomde ik onder de maneschijn van een leven als God in Frankrijk… Maar het is niet altijd zo geweest… Toen Jan en Pia in augustus 2005 met hun renovatiewerken begonnen, verkeerde het woonhuis en bijgebouwen in een vervallen toestand. Het woord ’ ruïne’ kwam dan ook bij menig bezoeker op… Maar voor Pia en Jan was dit het huis van hun dromen! Zij keken dwars door alle ‘kleine mankementjes’ door.Ze hadden al heel wat huizen afgeschuimd toen ze op het einde van een lange dag en een lange week halt hielden bij een oude wijnhoeve met grote schuur en de daaronder verborgen koeienstal. Voor Pia was het huis liefde op het eerste gezicht! Voor Jan was het vooral de stilte: je hoort er … niets!
De vogeltjes zorgen voor een prachtig ochtendconcert, de herten grazen er in de prairie, de hazen huppelen er door de velden en de roofvogels cirkelen er boven de velden en op de muren spelen de hagedisjes verstoppertje…
Pia ’s grote liefde, buiten Jan uiteraard, is geschiedenis en … decoratie! Deze voorliefde vind je uitgebreid terug in de renovatie van alle kamers, die met finesse en gevoel voor het verleden afgewerkt zijn. Ze schuimde talloze brocante marktjes af op zoek naar oude ‘meubels met een ziel’. Ook de antieke meubeltjes van haar grootouders kregen een bijzondere plaats in het huis en zijn gastenverblijven. Pure charme, maar zeker niet oubollig…
Jan daarentegen is gepassioneerd door de natuur en draait nog steeds het hoofd bij het zien van een roofvogel in zweefvlucht. Hij merkt als eerste de herten op die zich verscholen in het veld en wacht nog steeds op de eerste ontmoeting met een everzwijn. Hij ontpopt zich als een echte ‘boer Jan’ wanneer hij elke morgen op ronde gaat naar zijn kippen, eenden, honden en katten, wiens laatste vaak een plekje vinden bij de warmte van het haardvuur of zomers de warmte van de zonnestralen in de tuin.
Nu dat de kamers voltooid zijn legt Pia zich toe op de tuin: ooit wordt dit een paradijs op aarde… Veel bloemen waren er aanvankelijk niet terug te vinden, jarenlang hadden immers koeien in de tuin rond getrappeld, maar de rozen en seringen die bewaard zijn gebleven, worden dan ook gekoesterd…
Dauwdruppeltjes op de ontluikende rozenblaadjes, krokusknopjes die schuchter de sneeuw trotseren, de bloesem van de eerste appelbomen, een geurende bloementuin met aroma’s van bloeiende tijm en lavendel: je komt het er allemaal tegen…
Jans favoriete periode is de zomer! De helende warmte, de gezellige marktjes en feeërieke avondmarktjes, talloze festivals waaronder het befaamde salsafestival in het dorp, de bezoekjes aan de vele wijn en armagnac domeinen al dan niet met een stevige borrel of gewoon voor die verkwikkende plons in het zwembad. U vindt hem dan in een schaduwrijk hoekje in de tuin met een spannend boek in de ene hand en een glaasje ‘vin de Gascogne’ in de andere… Leven als God in Frankrijk? Inderdaad, u heeft het paradijs gevonden…
Pia vroeger gek op de zomer, heeft de charme van de winter en zijn nog prachtiger voorjaar ontdekt. Nooit te nimmer was ik er dol op, maar stel u voor:
De spelende kleuren van het herfstpalet, rood, geel, groen en oranje dansen onder een hartverwarmend winterzonnetje, bomen met een feeëriek omhulsel van ijs nog mooier dan een sneeuwtapijt en als het knetterende haardvuur is uitgedoofd ontluiken de eerste voorjaarsknopjes… de lente is daar!
En vanaf dan komen de eerste bezoekers ook steevast richting Au Clair de Lune. U komt toch ook een kijkje nemen ?...
Het woonhuis
Wie voor de gevel staat droomt al weg van het leven van weleer, de olijfgroene luikjes en de oude klimroos die zich genesteld heeft langs het portiek…
Tijdens de zoektocht naar onze ideale hoeve, zochten we vooral authenticiteit op zoals die typische Franse stenen muren, de sierlijke eenvoud van de schouw, de door de tand des tijd verweerde balken en die leuke accentjes zoals de deurklinken, en raamhendeltjes.
Verder vonden we nog oude fotokaders van de familie die hier woonden. Ook van hun broodwinning vonden we nog sporen: de oude wijn’cuve’, ontelbare flessen, eiken vaten en het leukst waren de drie houten ‘manden’ waarin de druiven geplukt werden op het veld. Het huis had drie jaar leeg gestaan, maar toen we hier toekwamen stond de tafel nog gedekt.
Het bord en soepbord van de 90-jaar oude Marthe prijkte nog op de ronde sierlijke keukentafel voor de haard en ook op de ronde stoof had de stenen kookpot zijn plaats niet verlaten…
Van de oorspronkelijke wijn-‘chai’ werd niets bewaard gebleven. De muren waren half ingevallen en de betonnen wijn ‘cuve’ was weinig attractief. De nieuwe keuken en wasplaats vonden hier hun onderdak.. We hebben getracht zoveel mogelijk van de originele toestand te bewaren, zonder toe te geven aan gebrek aan hedendaags comfort. Sporen van een toilet of badkamer hebben we in het huis niet teruggevonden… nu is dat uiteraard veranderd…
In het eigenlijke woonhuis werden het salon, eetkamer, bureau en onze slaapkamer ondergebracht.
Een dagje verkenning in de Gascogne of lekker luieren aan het zwembad of kiest u voor de schaduw van een eikenboom? Komt u in mei dan kan u genieten van de geurende rozenpracht. In juli staan de zonnebloemvelden in bloei en eind november kan u zich laten betoveren door de ‘L‘été indien’ … vooral gegeerd bij wandelaars en romantici…
En ’s avonds staan ze daar, de maan, en de sterren. Nooit zag ik de melkweg, behalve hier aan de hemel, au clair de lune (onder de maneschijn)… zonder luchtvervuiling, puur genieten, van de stilte en zijn hemelpracht…
Onze gîtes
Hoewel ‘gîtes’ niet alom bekend zijn bij de doorsnee Vlaming winnen ze stilaan terrein op de meer gekende bed&breakfast formule. Vooral de ruimte en het comfort zijn de sterke troeven van deze ‘gastenverblijven op z’n Frans’. Elke gîte beschikt immers over een eigen kookhoek, living, badkamer(s) en slaapkamers. Ook een eigen ingang met privé terras of tuintje hoort erbij.
Twee verrassende gastenhuisjes, beide ondergebracht in de grote schuur, doen het hart sneller slaan van menig bezoeker. Op de benedenverdieping was vroeger de oude koeienstal ondergebracht. Toen we hier toekwamen hebben we de eerste week koeienmest geschept alvorens met de verbouwing te beginnen. Hier is natuurlijk nog weinig van te merken…
…behalve dan van de authentieke elementen die in deze oude stal bewaard zijn gebleven. De voederbakken en eiken schuttingen zijn origineel geïntegreerd in de architectuur. De smaakvol gekozen kleuren en meubels maken er een sfeervol geheel van. De gasten beschikken over alle comfort van een modern vakantiehuis. In de landelijke keuken met kookplaat, vaatwasser, oven, microgolfoven, keuken - en eetgerei kan men gemakkelijk alle maaltijden bereiden. Eveneens een wasmachine staat ter beschikking. Deze ‘stal’ voor max. 6 personen, beschikt over een ruime living en 3 tweepersoonskamers met 2 badkamers met bad, douche en toilet (apart). Ook bed - en badlinnen is voorzien. De totale oppervlakte van de ‘gîte’ bedraagt maar liefst 126m2! Verder kan men verpozen in een eigen tuintje met uitzicht op de glooiende velden van het Pays de Gascogne. Dit vakantiehuisje kreeg dan ook de toepasselijke naam: L’ étable d’Elise (de stal van Elise).
Boer Coco, de voormalige eigenaar, toont nu nog met plezier zijn oude stal aan vrienden en familie, waarbij de staanplaatsen van de koeien, kalfjes en stier van toen uiteraard worden aangewezen… voor wie het mocht interesseren: de stier stond in de badkamer en jawel, de kalfjes in de kinderkamer…
Genesteld in de oude hooischuur geniet het tweede charmante gastenhuisje van een prachtig uitzicht over de glooiende groene velden. Deze gîte, gedecoreerd met een kleurenpalet van oude Franse koloniale kleuren, doch met een typische zuidfranse plattelands sfeer, biedt alle comfort. Twee slaapkamers (één tweepersoonsbed en twee éénpersoonsbedjes) een badkamer met douche en verder een ruime en vooral zonnige living met open keuken, uitgerust met een elektrische kookplaat, ijskast met vriesvak en keuken - en eetgerei zijn voorzien. Het hier bijhorende prachtige houten terras is ideaal voor een ontbijt in het ochtendzonnetje. Ooit lag er 40 ton hooi, nu is deze oppervlakte van meer dan 80m2 ideaal voor een familie van vier personen : ‘La Mansarde de Marie’ (de zolderkamer van Marie) was geboren.
Voor een verkwikkende plons kunnen de gasten gebruik maken van het zwembad dat wordt gedeeld met de andere logés. Ook ligstoelen voor de zonnekloppers zijn voorradig… Kuieren door de landelijke tuin van bijna 3 ha is puur genieten… aangelegd zonder te vervallen in de ‘afgezoomde’ strakheid waar menig Vlaming zo naar streeft. Vandaar dat ook wilde bloemen en nonchalante borduurtjes niet mochten ontbreken. Een zuid-franse tuin waar cypressen, platanen, rozen, geurende lavendel en smaakvolle rozemarijn het toonbeeld vormen van landelijke eenvoud. Puur genieten, althans als je niet van strak houdt…
De parel van het zuiden…
Meer dan 100 jaar geleden vonden kunstenaars meer dan alleen hun inspiratie in het zuiden van Frankrijk, ze vonden vooral een ongerepte natuur en pittoreske dorpjes. Vandaag de dag echter hebben troepen toeristen de zuidoostelijke streken bezet: maar de westelijke linie houdt stand! De Gers, gelegen in de Gascogne, is gevrijwaard van autostrades en industrie. Hier geen massavervuiling, noch massatoerisme, maar enkel boerennijverheid, zuiderse gastvrijheid en zon …
De kronkelende wegen tussen de glooiende groene velden, de wijnranken en zomers goudgele zonnebloemvelden. De Gers bejubelt door schilders, schrijvers en dichters en waar ook cineasten van het witte doek hun inspiratie vonden. En ook nu nog verbaast menig bezoeker zich over de schoonheid en ongereptheid van de Gers. Het lijkt wel of de tijd er heeft stilgestaan…
Maar u hoeft niet stil te zitten… Wie de pelgrimswegen van Santiago de Compostella bewandelt of de Chevauchées (Ruitertochten) van Hendrik IV volgt, treft in de oude Provincie Armagnac prachtige voorbeelden van architectuur aan, gaande van de soberheid van de Middeleeuwen tot de schittering van de Renaissance.
Zo ontdekt u bijvoorbeeld het 13e eeuwse Larressingle, het kleinste versterkte stadje van Frankrijk of de Gallo-Romeinse mozaïeken van Seviac. U passeert ongetwijfeld Condom, de oude bisschopsstad van Bossuet of staat verbaasd bij het zien van de stifskerk van La Romieu, de abdij van Flaran of de Gallo Romeinse schat van Eauze.
Swing mee op de talrijke festivals die de Gers rijk is zoals het Tempo Latino in Vic-Fezensac, Jazz in Marciac, Country Music in Mirande of het Festival van de Bandas in Condom.
Doch, op gevaar af uw verkenningen te moeten staken, zult u talloze keren halt houden om te proeven van het lekkers uit de streek, zoals de Vin de Gascogne, Armagnac, Foie Gras, Magret de Canard en zoveel meer... Niet voor niets wordt de Gers de voorraadschuur van Frankrijk genoemd!
Ook de sportievelingen onder u komen ruimschoots aan hun trekken: wandel- en fietsroutes (de petit-randonnée van Vic naar Marambat, die quasi voor de deur loopt), kano varen, golfen, paardrijden, zwemmen in de verscheidene natuurlijke ‘lacs’. De gers geraakt niet uitgeput aan mogelijkheden!
Kortom, het land van de Gascogne, ‘Le Département du Gers’, belooft al uw zintuigen te prikkelen...
Wie over de zuid-franse wegen rijdt, passeert onderweg ongetwijfeld talloze typische dorpjes met zandstenen geveltjes, slaperige winkeltjes, en in het midden van het dorp hét plein waar de echte Fransen een balletje gooien in de schaduw van platanen.
Menig reiziger fantaseert wel eens hoe het zou zijn om op zo’n plek te verblijven. Om ’s ochtends een kop koffie te drinken op een lommerrijk caféterras tussen de lokale bevolking die ongedwongen discussiëren over de alledaagse beslommeringen. Ergens gaat van zulke romantische eenvoud een grote aantrekkingskracht uit.
Een geheim dat zij die het kennen liefst voor zichzelf houden…
… Gers…
Au Clair de Lune praktisch
Adres
La Plèche d’en Bas
32190 Vic-Fezensac
France
Info en Reservering
auclairdelune.gites@gmail.com
http://www.au-clair-de-lune.com/
Routebeschrijving
Vanuit België en Nederland neemt u de gloednieuwe autosnelweg naar het Zuiden via Parijs, Orléans, Limoges, tot net voorbij Montauban (afrit 68) en rijdt u verder op de autosnelweg richting Bordeaux (A62). Ter hoogte van Agen (afrit 7) verlaat u de autosnelweg en rijdt u verder via de D931 voorbij La Plume tot in Condom waar u naar Valence-sur-Baïse rijdt via de D930. In Valence-s-Baïse neemt u de D939 (richting Mirande - NIET Vic-Fezensac). Na ongeveer 13 km draait u rechts af richting Marambat (D132). Na ongeveer 3,5 km draait u links af op het (kleine) kruispunt (richting Maisonneuve). ‘Au Clair de Lune’ bevindt zich aan uw linkerkant 900m verderop.... Succes!
En de GPS eigenaars vinden ons op:43° 46’ 17N 0° 21’ 02E 204H SAT 6
